vakantie – Portret-en-zo | Fotografie

De tijd vliegt….

Marielle — Fri, 24 Jun 2016 13:32:35 +0000

Ik ben hierin vast niet de enige, maar vliegt de tijd bij jullie ook op JSF-snelheid aan je voorbij?? Zó heb ik laten weten dat we op zomervakantie gaan naar Puglia, en zo is er een jaar voorbij en staat de volgende zomervakantie alweer voor de deur. Dat betekent dat er weer 5 verjaardagen zijn gevierd, we de Sint- en Kerststress hebben overleefd, heerlijk in Nauders hebben geskied, dat alle eieren zijn verstopt maar niet alle teruggevonden, we weer een hockeyseizoen achter de rug hebben, mijn oudste naar groep 8 gaat en de andere twee naar groep 3 en 5 (en ik dus niets meer te zoeken heb in de ‘kleutergang’ en me -ieks- met schoolkeuzes moet gaan bezighouden), het wéér een jaar niet is gelukt de bijkeuken uit de ruimen en ik niet anders kan concluderen dan dat ook mijn antirimpelcrème die voortsnellende tijd niet weet te stoppen.

Een even ontluisterende conclusie is dat ik officieel de meest slechte “blogger” ben met wel één heel bericht in 365 dagen! Laat ik het dan maar vast tot mijn goede voornemen van 2017 bombarderen om daar verandering in te brengen…. Of niet natuurlijk, want dat schrijven blijft voor mij een leuke bijkomstigheid. Waar het voor mij vooral om draait is het fotograferen van al die heerlijke kinderen, baby’s en mensen. Het is een mooi gevuld jaar geweest, en daar wil ik jullie hierbij een kleine ‘peak’ van meegeven. Geniet van de zomer, de lange avonden, de warmte, de voeten in het zand, het niet op-en-neer rijden naar hockey-voetbal-ballet-vriendje-vriendinnetje, het laat wakker worden en alle mooie te ontdekken plekken. Maar geniet vooral van en met elkaar! Enne, oh ja; dit jaar gaan wij naar Californië. Iemand nog tips?

Bijna in de file op weg naar Puglia!

Marielle — Tue, 14 Jul 2015 14:42:04 +0000

Bijna het hele dorp is al leeggelopen, maar wij (als waren we de Laatsten der Mohicanen) zijn er nog. Niet heel lang meer, dat moet ik toegeven, maar iedere dag dat ik hoor over ‘zwarte zaterdagen’, ‘code rood voor de weg’ en “2 dagen onderweg geweest want we kwamen gewoon niet vooruit” maakt dat ik er zelf in had willen staan: de file. Bíjna. In de file staan betekent immers dat je op weg bent naar Vakantie. Aan de ene kant is het drama, aan de andere kant een prettig gevoel van ‘tantaluskwelling’ van wat gaat er komen. En zolang er niet wordt geruzied op de achterbank, zijn het uren die ik kan besteden aan lezen, lezen en lezen. Tja, want manlief rijdt… het grootste gedeelte. Vind ik niet erg, ik heb tenslotte alle koffers gepakt.

Want wat gaat er komen? Wij gaan naar Apulië, ook wel Puglia: de hiel van Italië tussen de Abruzzen en Calabrië. Ik heb het gevoel dat het daar nog erg Italiaans is met niet al te veel toerisme. Dor en ruig, maar met prachtige stranden, grotten en steden.

Naast zon, zee, zwembad en burrata vinden we daar ook onze drie verschillende huisjes en nog een hotelletje ‘in between’. We kunnen bijna niet wachten! Na twee onderwegovernachtingen (Villa Lago Lugano en Hotel Leone) en natuurlijk een heerlijk voorspoedige reis, gaan we allereerst naar Villa Carenza vlakbij Monopoli.

Ons eigen, ruime appartement belooft een “haven van ontspanning” te zijn op een ideaal, centraal gelegen plek in Puglia van waaruit we bijvoorbeeld de witte stad Ostuni kunnen bezoeken of de Trulli van Alberobello. Een Trullo (of mv. Trulli) is een typisch huis voor deze streek en ze bestaan sinds het einde van de middeleeuwen. Ook wij gaan slapen in deze Trulli, want ons volgende adres is gevonden bij Airbnb in Ceglie Messapica. Het is voor ons de eerst keer dat wij meedoen met de Airbnb hype en dusver bevalt het goed. Neemt niet weg dat we enorm nieuwsgierig zijn naar hoe zo’n Trullo ons nou bevalt. Het is niet enorm luxe, maar wel schattig. Denken we. Dat geldt ook voor Francesco, de ‘host’, trouwens die ons naar Google Translate stuurt om zijn mails te vertalen, want hij kan niet in Engels of Frans schrijven. No problemo natuurlijk.

Na een week vertrekken we naar ons volgende adres, met een éénnachtelijke tussenstop in Hotel Lama di Luna, en gaan we van Cisternino en diens omgeving en cultuur genieten. Claudia, de Airbnb host van deze Trullo, gaat ons verwelkomen in de Trullo van haar ouders. Er is net een zwembad bij gemaakt… dus ook hier kunnen wij en de kinderen veelvuldig afkoelen. Begrijpen jullie nu dat ik bijna niet kan wachten?

Lente Lente Lente

Marielle — Sun, 28 Apr 2013 07:25:59 +0000

Het heeft even geduurd, maar volgens mij is de lente dan nu toch echt begonnen! Heerlijk weer en een meivakantie voor de boeg. Fantastisch toch?

Project Verbinding: Lizet en haar knuffel

Dennis — Mon, 03 Dec 2012 13:47:17 +0000

Een tijdje geleden deed ik de oproep voor mijn project ‘Verbinding’ (klik hier voor meer daarover) om meer kinderen te portretteren met hun allereerste liefde van een kind voor zijn (of haar) knuffel. Dat resulteerde in een aantal reacties, waaronder die van Sigrid die graag haar dochter Lizet wilde laten meedoen. Lizet kende ik al van onze vakantie bij Domaine Saint Pierre in Frankrijk; een heerlijke dame die ik natuurlijk maar wat graag met haar favoriete knuffel op de foto wilde zetten. Begin oktober is ze bij me langs geweest en naast bijkletsen met Sigrid heb ik (en trouwens, mijn dochters ook) veel lol gehad met Lizet. Genoten dus weer van die samen doorgebrachte tijd. Fijn is dat toch dat je met je camera zulke leuke mensen ontmoet, en spreekt en van hen mag genieten! Het resultaat van de sessie mag er (vind ikzelf) ook wel zijn. Kijk je weer even mee? Hieronder, of meer op Flickr… En klik hier als je de totale serie wilt zien. Hoop dat je ze leuk vindt!

Some time ago I asked people to come join my project ‘Connection’ (click here for more) so I could photograph more children with their first love: his or her stuffed animal. This resulted in a number of reactions, amongst which Sigrid who wanted to have her daughter Lizet portrayed. I already knew Lizet from our vacaction at Domaine Saint Pierre in France; a lovely little lady whom I would most definitely want to photograph with her adored favorite. So early October she came by, and besides the nice chat with Sigrid (and Lizet’s noisy play with my children) I had a lot of fun with Lizet. Enjoyed the time we spent together. I feel lucky to be able to meet so many nice people because of my camera. The result, I think, is very nice. Do have a look – above or for more on Flickr. And click here if you want to see the total series including Lizet. Hope you like them too!

Just to say goodbye & hello!

Marielle — Tue, 04 Sep 2012 13:38:12 +0000

Just to say “Goodbye” to the wonderful summer vacation, and to say “Hello” to the new school year!

Such a pity that those nice, summery (and occasionally rainy) vacation days are over. Here the collage of my days in France with the husband and the kids. Such a nice app I must say: Shape Collage will do the same trick for you on your smartphone or your computer!

New adventures are on their way, I am sure. You are welcome to come and join me in travelling them… here on my blog or in person. Looking forward to it!

Vijf Favoriete Boeken

Marielle — Mon, 02 Jul 2012 14:37:21 +0000

Ik ben dol op lezen. Altijd gedaan, altijd geweest sinds ik op mijn vijfde de wereld van het alfabet mocht ontdekken. En die wereld is groot, groots en onbeschrijfelijk mooi. Als mensen tegen mij zeggen: “Een boek – lezen? Néé, daar kom ik niet aan toe. Veel te druk voor”. Dan denk ik altijd “Zonde”. Want ik lees veel, vaak, alles en overal. Is het niet een boek, dan is het wel een tijdschrift. En is het niet op de bank, dan is het wel aan tafel, of (altijd nog even) in bed voor het slapen gaan. En omdat ik zoveel lees dacht ik: misschien een goed idee om jullie regelmatig te laten weten welke boeken tot mijn favorieten horen. Oude, en nieuwe favorieten. Want naast veel nieuws, lees ik ook vaak veel ouds. Iets wat ik al eerder heb gelezen en waar ik dus weer heerlijk van kan genieten. Hier een aantal van mijn ‘oude’ favorieten:

Fantastische Pop-up van De Kleine Prins van Antoine de Saint-Exupéry
Spannend: Het Spel van de Engel van Carlos Ruiz Zafón
Episch: De Ontdekking van de Hemel van Harry Mulish
Ontroerend: Lichtjes in je Ogen van Hans en Monique Hagen
Intrigerend: De Wereld zonder Kinderen van Philippe Claudel

Wat maakt deze boeken nou zo prachtig?

De Kleine Prins is natuurlijk een echte klassieker en is een fantastisch verhaal dat je minstens één keer in je leven moet hebben gelezen. Is het niet voor Franse les, dan toch gewoon voor je eigen plezier. Een avontuur, een sprookje, een boek met ongekende diepgang. Meer daarover vind je hier: De Kleine Prins

Maar de versie die ik op tafel heb liggen is de pop-up die een paar jaar geleden is gepubliceerd. Het is een boek dat ik angstvallig uit de buurt houd van mijn kinderen, want anders overleeft hij het niet. En het is zó fantastisch! Het is geen pop-up in de klassieke zin van het woord, het is een 3D leeservaring!

Dan is er het spannende “Het Spel van de Engel” dat zich afspeelt in de donkere steegjes van Barcelona. Geschreven door Carlos Ruiz Zafón, die ook De Schaduw van de Wind schreef… en ik verheug me al op het kopen van zijn nieuwste (heruitgebrachte) boek: Septemberlichten. Vooral omdat het bijna vakantie is en ik zijn boeken altijd in één ruk uit lees! Spanning, onbereikbare liefde, obsessie, schrijverschap: het zit allemaal in dit ene boek, en meer.

Een boek dat in geen enkele boekenkast mag ontbreken, vind ik, is het epische “De Ontdekking van de Hemel” door Harry Mulish. Een boek waarvan ik in geen enkel woord voldoende bewondering kan schetsen. Zo complex, rijk aan verhaallijnen en inhoud is dit boek… daar zijn geen woorden voor. Behalve dan: als je het nog niet hebt gelezen: ga dat doen!

Van een geheel andere orde: Lichtjes in je ogen van Hans en Monique Hagen. Illustraties door Marit Törnqvist. Je zou kunnen zeggen: “dit is voor kinderen”, maar de inhoud gaat in mijn ogen verder dan dat. Meer diepgang – als je die wilt zien tenminste. En bovendien, wat is er zo vervelend aan een kinderboek? Ik houd erg van gedichten en de gedichten van Hans Hagen behoren tot mijn favorieten. Niet alleen die voor kinderen, maar ook die hij heeft geschreven voor volwassenen… en allemaal voorzien van prachtige illustraties! Voor het oog en het oor (want gedichten lees je hardop) een genot! Overigens heb ik het gedichtje ‘Lichtjes in je ogen’ gebruikt op het geboortekaartje van Josephine, mijn middelste. Een dametje waarbij ik nog steeds regelmatig verdrink in haar groene ogen.

Om in het ‘kinderthema’ te blijven, dit boek tot besluit: De Wereld zonder Kinderen van Philippe Claudel. Claudel behoort tot mijn favoriete schrijvers: zijn dictie en woordkeus vind ik prachtig, origineel en verwonderend. Vaak vind ikzelf er een bepaalde ‘tristesse’ in. Een melancholie van wat is geweest, of nooit meer wordt. In De Wereld zonder Kinderen laat Claudel ons nadenken over hoe het ook alweer was om kind te zijn – die blik van verwondering te hebben en open te staan voor en in het leven. Dit met een originele en humoristische toon. Poëtisch en verhalend. Niet te dik, dus lekker om mee te nemen op reis.

I adore books, and reading book. I have always done so, ever since I got to know the world of the alphabet when I was five. It’s a big world, the ‘alphabet-world’, impressive, wonderful and indescribable beautiful. When people tell me: “Reading… a book? No, never – I don’t have the time”. I always think “Pity”. Because there’s so much you’ll miss when you don’t read. I read a lot, often and every- and anywhere. If it’s not a book, it’s a magazine or the paper. And when it’s not on the couch, it’s at the table or (usually) in bed before going to sleep. And because I read so much, I thought: maybe it’s a good idea to share my favorite books with you once in a while. Old favorites and new ones. Because, besides a lot of ‘new’, I often read a lot of ‘old’. Something I have read before, which I can enjoy all over again! Here a number of my favorite ‘oldies’!

Fantastic Pop-Up of The Little Prince by Antoine de Saint-Exupéry
Thrilling: The Angel’s Game by Carlos Ruiz Zafón
Epic: The Discovery of Heaven by Harry Mulish
Touching: Lichtjes in je ogen (Lights in your eyes) by Hans en Monique Hagen
Intriguing: The world without children by Philippe Claudel

Summer at Saint Pierre

Marielle — Fri, 09 Dec 2011 14:54:05 +0000

I am going through my summer vacation photo’s and was reminded of how wonderful those weeks were. Three weeks of sun we had in La Douce France. First we enjoyed the hospitality provided by Hein and Jacqueline during our two weeks at Domaine Saint Pierre in the Languedoc close to Pézenas. Here’s proud ‘Hondje’ next to Hein’s ancient Renault4.

And we finished our vacation with one week at Mas Sainte Cécile in the Camargue – a 10minutes drive from Arles. Yes, the town where Vincent van Gogh lived.

During our two weeks at Saint Pierre we met a bunch of wonderful people, or families rather, that we spent our time with. My daughters enjoyed their mornings, afternoons and evenings with all the girls running about, and we enjoyed the pool or dinner with our son Pierrick and the girls’ parents. One of those families was Family Van Ekelenburg, or rather Jilles, Sigrid, Nout & Lizet. I shot a number of pictures of them. Especialliy Lizet, Nout & their friends during an evening of BBQ-ing, playing, dancing and fun. A wonderful summer, great memories (of which I will share more later) and definitely a place to return to (which we will… next summer!).