Een even ontluisterende conclusie is dat ik officieel de meest slechte “blogger” ben met wel één heel bericht in 365 dagen! Laat ik het dan maar vast tot mijn goede voornemen van 2017 bombarderen om daar verandering in te brengen…. Of niet natuurlijk, want dat schrijven blijft voor mij een leuke bijkomstigheid. Waar het voor mij vooral om draait is het fotograferen van al die heerlijke kinderen, baby’s en mensen. Het is een mooi gevuld jaar geweest, en daar wil ik jullie hierbij een kleine ‘peak’ van meegeven. Geniet van de zomer, de lange avonden, de warmte, de voeten in het zand, het niet op-en-neer rijden naar hockey-voetbal-ballet-vriendje-vriendinnetje, het laat wakker worden en alle mooie te ontdekken plekken. Maar geniet vooral van en met elkaar! Enne, oh ja; dit jaar gaan wij naar Californië. Iemand nog tips?

Want als je bij de mensen thuis komt, dan zijn er altijd situaties waarvoor je een creatieve of technische oplossing moet zien te vinden om toch een goede foto te kunnen maken. Zo zijn er grote kamers – of kleine. Kamers met véél licht – of weinig (en ik wil liever niet flitsen). Er is donker behang op de muren, er hangen gordijnen in de weg, er is onverwacht babybezoek en er loopt een nieuwsgierige hond of onwillige kat rond. De kinderen zijn niet lekker, liggen net te slapen of zijn juist al iets te lang wakker. En die schatjes hebben sowieso maar beperkt aandacht en zin in het fotograferen; want het is namelijk helemaal niet leuk om te moeten stil zitten – lachen (of juist niet) – liggen – knuffelen met papa – knuffelen (maar niet te hard) met de baby, knuffelen met mama, hier te liggen, daar te staan en niet te wiebelen met je benen! Het levert vaak heel hilarische momenten op, is soms lichtelijk vermoeiend doordat ik in de meest vreemde posities foto’s maak, maar altijd is het even leuk. Gewoon snel werken, afleiding bieden en toch rustig blijven. Bij deze Fabulous Family had ik een souterrain tot mijn beschikking met een klein bovenlicht, een heerlijke spring-in-het-veld en een hongerige nummer twee. Uiteindelijk stond ik met flits en de TV achter me op Zapp te fotograferen. Het resultaat is er gelukkig niet minder om: foto’s die net zo spontaan zijn als zij!

The media went crazy these last few days due to the forecasted 10cm of snow that fell today. But we were delighted to see that wonderful winter white! We so enjoyed all the white beauty today – did you do so too? I immediately went out into my garden to hang the little fat balls for the birds (which I had totally forgotten so far). Once in the garden I realized that the snow allows you to see life over there: you see the ongoings of the birds by their little ‘roads’, or the stealthy steps of a cat. Also, I was surprised by the large butts on the magnolia tree and the still presence of a rose…. Nature, apparently, never completely stops (this contrary to the Dutch highways on winter days). Now, let’s hope for that White Christmas. Enjoy the upcoming weeks, but promise me to stop, just once in a while, and see that little universe in your garden and enjoy that too!

Some time ago I asked people to come join my project ‘Connection’ (click here for more) so I could photograph more children with their first love: his or her stuffed animal.  This resulted in a number of reactions, amongst which Sigrid who wanted to have her daughter Lizet portrayed. I already knew Lizet from our vacaction at Domaine Saint Pierre in France; a lovely little lady whom I would most definitely want to photograph with her adored favorite. So early October she came by, and besides the nice chat with Sigrid (and Lizet’s noisy play with my children) I had a lot of fun with Lizet. Enjoyed the time we spent together. I feel lucky to be able to meet so many nice people because of my camera. The result, I think, is very nice. Do have a look – above or for more on Flickr. And click here if you want to see the total series including Lizet. Hope you like them too!

Ikzelf had er deze keer iets minder moeite mee, dan bij mijn eerste. Echter, het blijft raar: je kinderen groter zien groeien. Gelukkig is er altijd dat moment ‘s avonds – voordat je zelf gaat slapen, en je nog eventjes bij je kind(eren) langs gaat. Ik vind dat altijd heerlijk, ze zo ontspannen slapend te zien. Te bedenken dat t eigenlijk nog maar kleintjes zijn – ook al is t kleintje inmiddels 7 jaar, 4 of 1.5! Maakt niet uit. Iedere dag even stil te staan bij dat grote geluk is een weergaloos, gratis cadeau dat je jezelf iedere dag kan geven. En waarop ik mezelf vaak trakteer. En daarna (na een hopelijk ongestoorde nacht) het moment dat ze nét wakker zijn. Nét zo verrukkelijk!

My daughter celebrated her fourth (FOURTH!) birthday last week. This asked for big celebrations as four is a special age. The age that she goes to school. It’s also a moment that you realize how fast they grow; your children. And that you should give yourself the present of seeing them each and every single day. Often I give myself this present when they sleep, and look so young once again. And of course, when they just woke up and have not just yet completely entered into the day. Give yourself this present as well, it’s for free and priceless!

]]> https://portret-en-zo.nl/stormy-beach Tue, 24 Jan 2012 22:02:20 +0000 https://portret-en-zo.nl/?p=234 Just a quick post to show the difference from one lovely beach day to the next. Storm, huge waves, foam, sand in our eyes, mouth, hair and everywhere else.. It was not to be compared with a week ago when it was sunny – spring time. BUT these were beachy moments nonetheless! And, like the lone wanderer, kite and wind surfers, we enjoyed them tremendously.

Er zijn van die zaken die ik prachtig vind: mijn kinderen in pyjama, een verliefd stel, nieuwe schoenen, mijn man (natuurlijk) én een mooie bos bloemen. Ons bruidspersoneel begreep dat 10 jaar geleden al, want zij zorgden ervoor dat wij een heel jaar lang iedere maand een prachtige bos bloemen kregen. Allemaal van één van mijn meest favoriete bloemisten Klavertje Vijf hier in Haarlem. Paul heeft niet alleen een prachtig inspirerende zaak op de Breestraat, maar is zelf een en al inspiratie. Soms ga ik naar Jasmijn op de Zijlweg, maar liever ga ik naar Amsterdam. Daar zit op de Prinsenstraat Prinselijk Gebonden een creatieve bloemist die oorspronkelijk uit Heerenveen komt. Ga er even naartoe en dan is dat winkeltje zó gevonden (en het is géén straf om op de Herenstraat en de Prinsenstraat rond te lopen). Helemaal fan ben ik van Fleurmonde op de Haarlemmerdijk. En laat ik daar nou net afgelopen zaterdag zijn geweest… Kijk zelf: prachtig toch?